اصرار در نگه داشتنِ آنچه نگهداشتنی نیست
به فرو ریختنش می انجامد
همانندِ دانه های شن از میانِ انگشتان …
(شعری از مارگوت بیکل-شاعره ی آلمانی)
3 دیدگاه »
{ خوراک RSS دیدگاههای این نوشته} · { URI دنبالک }
-
دیدگاههای تازه
فرانك در A new wish roze در اوّل مهر ستیغ در لطفاً مانعِ بسته شدنِ در نشويد… ستیغ در قصّه ي غصه هاي كوچكِ من و… غزل.. در عسل
يه دونه شن گفت:
on 30 اکتبر 2007 at 9:43 ق.ظ
خب شما آدما فكر ميكنيد هرچي به دستتون ميرسه بايد چارچنگولي حفظش كنيد!
اما نميدونيد كه حداقل اجزاي طبيعت رو نميتونيد باهاشون اين كار رو بكنيد…حالا شايد خدا دلش به حالتون بسوزه و بذاره اون چيزهايي كه خودتون ساختيد رو نگه داريد ولي به اون هم اعتباري نيست
roze گفت:
on 30 اکتبر 2007 at 3:26 ب.ظ
خيلي زيبا بود
دقيقاً وقتي چيزي براي ما نيست تلاش براي به دست آوردنش واقعاً بيهودست
اقاقي گفت:
on 13 نوامبر 2007 at 8:07 ق.ظ
سلام
خيلي قشنگه خيلي ها تجربه شو دارن … از آشناييتون خوشحالم موفق باشين …