با راز کهنه از را رسیدم
حرفی نروندم حرفی نروندی
اشکی فشوندم اشکی فشوندی
لبامُ بستم از چشام خوندی
شعرها از احمد شاملو
طرح از خودم
تا کنون 5 نظر داده شده »
{ RSS feed for comments on this post} · { آدرس دنبالک }
-
دیدگاههای تازه
تيستو سبز انگشتي در حرفهايِ اضافه را رها كن … فرانك در حرفهايِ اضافه را رها كن … گ.ع در حرفهايِ اضافه را رها كن … من و تو در حرفهايِ اضافه را رها كن … زورق خیال در هــِــي …
alisalehi گفت:
on 21 ژانویه 2008 at 3:28 ب.ظ
بهترین نظر برای توشته قبلی
ستایش
توي سياهي چه فرقي ميكنه باز باشه يا بسته ؟
خودم میگم
-ولی فرق میکنه، باز یا بسته بودن چشمها رو میگم-
شاهین گفت:
on 21 ژانویه 2008 at 8:53 ب.ظ
و شاید بیشترین سرود و بلندترین فریاد بوسه باشد…
بوسه ای برای کاهش فاصله دو چشم برای خواندن ناگفته های درون هم !
تیستو سبز انگشتی گفت:
on 22 ژانویه 2008 at 7:25 ق.ظ
من اشتباهی اومدم تو این سایت ببخشید…(زیر 18 سالم) D:
رها گفت:
on 22 ژانویه 2008 at 9:44 ق.ظ
کهنگی راز
حرف نگفته
لبهای بسته
چشم های خسته
من منتظر
فقط یه بوسه
چشمام رو بستم
اشکم ندیدی
منو تو روندی
ستايش گفت:
on 22 ژانویه 2008 at 2:38 ب.ظ
روزي که هر لب ترانه ايست
تا کمترين سرود بوسه باشد
.
و قلب براي زندگي بس است